12 జులై, 2009

షూటింగ్ విరామం లో యండమూరి తొ


షూటింగ్ విరామం లో యండమూరి పిల్లల్ని puzzeles వేసి చెప్పమనే వారు .అయితే అవి పెద్ద వాళ్ళు కూడా చెప్పగలిగే వాళ్ళు కాదనుకోండి . ఆ సందర్భం లోనే యండమూరి వెన్నెల్లో ఆడపిల్ల లో తను రాసిన వొక blunder ఏమిటో చెప్పుకొన్దని నన్ను అడిగారు .అదేంటండి అది ఒక కళాఖండం అందులో తప్పు నాకైతే ఏమి కనబడలేదు అన్నా .లేదండి ఆ నవల రిలీజ్ అయిన నెక్స్ట్ డే ఒక పాఠకుడు ఫోన్ చేసి చెప్పే దాక నేను గమనించలేదు, ఇప్పటికి అది అలా గే వుంచేసా కానీ అది తప్పే అని అదేంటో కూడా చెప్పారు . మన బ్లాగర్లు ఎవరన్నా కని పెడితే చెప్పండి చూద్దాం ఎందుకంటె ఇక్కడ చాల మంది యండమూరి అభిమానులే కాబట్టి , ఇది కూడా చిన్న ఫజల్.చిన్న క్లూ ఏంటంటే అది చెస్ కి సంభందిన్చినదే . యి సందర్భంగా అయన తొ నేను మా అబ్బాయి ,మరో మిత్రుడు నటుడు సాయి మిత్ర తీసుకున్న ఫోటో కూడా మీ కోసం .

1 జులై, 2009

నా సినిమా షూటింగ్ విశేషాలు

వొక ప్రముఖ నిర్మాణ సంస్త మా పిల్లలిద్దర్ని ఏదో ఫంక్షన్ లో చూసి వాళ్ళు తియ్య బోయే సినిమాకి సరిగ్గా సరి పోతారని భావించి మా వెంట పడితే కాదనలేక వోప్పుకోడం జరిగింది .అప్పుడు తెలిసాయి సినిమా కష్టాలు .ముందు గా అగ్రీమెంట్ మీద సంతకాలు ,వోల్వో బస్ లో కొనసీమకి ప్రయాణం , అందమైన గోదారి తీరం లో వున్నా గ్రామం లో APTTDC వాళ్ళ కొత్తగా కట్టిన కాస్ట్లీ హోటల్ లో బస .అంతవరకు బానే వుంది . ఇంక మర్నాడు పొద్దున్నే నాలుగు గంటలకి లేచి ఆరు గంటలకి రెడీ అయ్యి లొకేషన్ కి వెళితే బ్రేక్ ఫాస్ట్ అయ్యాక మేకప్ వేసి షాట్ రెడీ అయ్యేదాకా వోపిక గా అలా కూర్చోవాలి అది గంటలో మొదలవొచ్చు లేదా రోజంతా కూడా వేచి వుండవలసిన స్థితి లో కూడా వుండొచ్చు .lighting arrangements , కెమెరా అంగెల్స్ అన్ని సరి చూసుకుని షాట్ రెడీ అని పిలిచే టైం కి outdoor లో ఎండకి చమటలు కారుతూ మళ్ళి టచ్ అప్ చేసుకుని మీ హవా భావ విన్యాసాలు ప్రకటించాలి .అసలు సినిమా వాళ్ళంటేనే మనకి చెడు అభిప్రాయం అందుకే ముందు వొప్పుకోలేదు కానీ ఇప్పటి తరం లో అంతా చదువుకుని ,decent ఫామిలీస్ నుంచి వచ్చిన డిరెక్టర్లు వొక మంచి విజన్ తో వస్తుండడం తో వోప్పుకోడం జరిగింది .unit అంతా కూడా మంచి వాళ్ళే చాల గౌరవమ్ గా చూసుకున్నారు .మిగతా అర్తిస్త్స్ కూడా చాల వున్నతమైన కుటుంబాలనుంచి వచ్చిన వాళ్ళే కాబట్టి వొక కుటుంబం కలిసి పోయారు .సమస్యంతా కింది సిబ్బంది అంటే మేకప్ మాన్ , లైట్ బాయ్ లాంటి వాళ్ళ తోనే వస్తుంది వాళ్ళ దృష్టిలో సినిమాల్లో వేషాలు వేసే వారంతా approachable అన్న attitude తో కని పిస్తారు . మనం మొదట్లోనే కట్ చేస్తే మన జోలికి రారు లేక పొతే ముప్పే . ఆర్టిస్ట్ లో వొక ఆమెని unit లో వొక వ్యక్తీ మీరు జీన్స్ వేసినప్పుడు బలే అందం గా వున్నారు , మీ సెల్ no ఇస్తారా అని , మీ బాత్రూం వొక సరి వాడుకోవచ్చా అని extralu చేస్తే వెంటనే హైదరాబాద్ పంపేసారు డైరెక్టర్ , ప్రొడ్యూసర్.వాళ్ళ భయాలు వాళ్ళకి వుంటాయి కదా ఎక్కడ అల్లరి అయితే schedules దెబ్బ తింటాయో అని .సో నా అనుభవం లో హాయిగా ఉద్యోగం చేసుకుంటూ వుండడమే బెటర్ , సినిమా సుటింగ్స్ అంటు ఎండనక వాననక అవుట్ డోర్ లో తిరిగే కంటే .ఇంతా కష్ట పడి సినిమా తీస్తే రెండు గంటల్లో దాని భవిష్యత్తు తేల్చేస్తాం మనం .ఇదో పెద్ద గాంబ్లింగ్ .ఇంకో గమత్తైన విషయం ఏంటంటే వొక్క డైరెక్టర్ ప్రొడ్యూసర్ , హీరో కి తప్ప ఇంకెవరికి కధ ఏవిటో తెలీదు , చెప్పరు కూడా . అప్పటి కప్పుడు అర్తిస్త్స్ కి సీన్ వివరించి dialogues ఏమి అనాలో చెప్పి , మానిటర్ లో వొక సారి చూసుకుని ఓకే టేక్ action అని చెప్పడమే తప్ప సినిమా ప్రివ్యూ చూసే దాక దాని కధ కమా మీషు ఇంకెవరి కి తెలిదు . అలాగే లొకేషన్ లో సీన్స్ ఎవరు ఫొటోస్ తీయ కూడదు . వాళ్ళ స్టిల్ photographer మాత్రమే షాట్ లో ఏమి డ్రెస్ లు వాడారో continuity చుసుకుందుకు తీసుకుంటాడు .montage షాట్స్ అంటే బ్యాక్ గ్రౌండ్ సాంగ్స్ వస్తుంటే చూపించే సీన్స్ అన్నమాట .మా పిల్లలు నటిస్తుంటే వాళ్ళకి తోడూ గా వెళ్ళిన నాకు , మిగతా అర్తిస్త్స్ అంతా బాగా ఫ్రెండ్స్ అయిపోయారు సరదాగా నవిస్తూ మాట్లాడుతుంటే . అయితే డైరెక్టర్ ఎప్పటి నుంచో నన్ను గమనిస్తూ ఫలానా పాత్రకి మిరే బావుంటారు pl అంటు బలవంత పెట్టి మూడు పెద్ద సీన్స్ లో నటింప చెయ్యడం తో నేను కూడా సినిమాల్లో నటించేస అన్న మాట .

27 జూన్, 2009

యండమూరి అరుదైన photo


ఇన్నాళ్ళు నేను కోనసీమ లో వొక సినిమా షూటింగ్ లో బిజీ గా వుండడం తో ఏమి రాయలేక పోయా.అనుకోకుండా వొక సినిమాలో నటించే అవకాశం రావడం తో గత యిరవై రోజులుగా కోనసీమ లో షూటింగ్ లో బిజీ బిజీ . నా ఫస్ట్ షాట్ నా అభిమాన రచయిత యండమూరి గారి తోనే . అయన ఏమాత్రం బేషిజాలు లేకుండా అందరి తో కలవిడి గా వుండే వారు .షూటింగ్ గ్యాప్ లో వొక సారి అలసి మంచం మీద సేద దీరుతుంటే తీసిన ఫోటో మీకోసం .ఇంక షూటింగ్ అవుతోంది అందుచేత రాయలిసిన్డి కొండంత రాసింది గోరంత .ఈ విధం గా నా ప్రొఫైల్ లో పెట్టుకున్న ఫోటో లో దృశ్యం అదే తెర మీద నా బొమ్మ నా ముందు ఆడిఎన్స్ వాళ్ళల్లో పాప్ కార్న్ కొనుక్కుంటూ వెళ్తున్న అమ్మాయి నిజం కాబోతుండడం యాద్రుచ్చికమే .దిండి అనే యి గ్రామం లో నెట్ వర్క్ చాల స్లో గా వుండడం తో యెంత ట్రై చేస్తున్న అప్లోడ్ కావటం లేదు సో మళ్ళి ప్రయత్నిస్తా అందాకా మిరే వుహించుకోన్డి .

15 మే, 2009

నడక లో నా అనుభూతులు


పొద్దున్నే బద్దకాన్ని వదిలించుకుని ఆరోగ్యం కోసం కొందరు , ప్రక్రుతి అందాల్ని ఆస్వాదించడానికి కొందరు ,ఆ వంకన బయట కొచ్చి ఇంట్లో మాట్లాడుకోలేని సెల్ ఫ్రెండ్స్ తో సొల్లు కబుర్లకి కొందరు , బతకడం కోసమే నడవడానికి కొందరు ఇలా రక రకాల వ్యక్తులు తారస పడుతుంటారు మార్నింగ్ వాక్ లో .పొద్దున్నే బ్రిడ్జి ముందు సైకిల్ ఆపుకుని తన వుపిరిని అ బుడగల్లో వూది దారాలతో గుత్తులు గా తాయారు చేసుకుని అమ్ము కో డానికి సిద్ద పడే ఆ బక్క బలూన్ అబ్బాయి ఎన్ని బుడగలు అమ్ముకుంటే జేవన పోరాటం లో ఆ రోజుకి సరి పడ సంపా యించ గలుగు తాడో ?అనుకుంటూ ముందుకు సాగి పోతుంటే .దూరం గా నా వైపే నడుచు కుంటూ వచ్చే ఆ అందమైన అమ్మాయి ,ఒక చేతి లో కుక్కని పట్టు కున్న గొలుసు ,ఇంకో చేతి లో చెవి దగ్గర పట్టు కున్న సెల్ , ఆమె కుక్క ప్రక్రుతి పిలుపు కోసం బయటకోచ్చిందా లేక సెల్ మాట్లాడుకోడానికి ఆ వంక నా బయట కొచ్చిందా?ఏమో వొర కంట చూసే ఆమెని దాటు కుంటూ ముందుకి పొతే బ్రిడ్జి కింద నుంచి అదే టైం కి దుసుకుంటూ పోయే ap express ఎంతొ మంది ఆశల్ని మోసుకుంటూ మరి కొందరి ఆప్తుల్ని విడ దీస్తూ ,నాకు టాటా చెపుతూ వెళ్లి పోతూ వుంటుంది .బ్రిడ్జి దిగ గానే ఒక తండ్రి కూతురు నడిపే టిఫిన్ బండి అక్కడే వేడి వేడి గా పూరిలు తినేసి ఆకు కూరలు అమ్ముకోడానికి తన సైకిల్ మీద హుషారు గా వెళ్లి పోయే కుర్రవాడు .బతుకు పోరాటం లో ప్రతి వాడు పొద్దున్నే తమ వంతూ పోరాటానికి సిద్ద పడుతుంటే , ఆ బ్రిడ్జి పక్క నా ఫుట్ పాత్ మీద రాత్రి తాగిన మందు దిగక అదే ఎండలో పడుకునే ఆ బవిరి గడ్డం విగత జీవి .ఆ పూరిల బండి పక్కనే రోజూ ఆవురావురు మంటూ తినే ముష్టి దాన్ని చూసి మొదటి రోజు నేను ఆ బండి వాడికి ఆమె డబ్బులు ఎంతయ్యిందో చెప్పు ఇచ్చేస్తా అంటే లేదు బాబు నేను రోజు వూరికే ఆమెకి టిఫిన్ పెడతా అంటే అతని దాతృత్వం ముందు నా అహం కారం చిన్న బోయింది .ఆ బండి వరకు వెళ్లి రిటర్న్ అయి పోతా రోజూ .రిటర్న్ లో రోడ్ పక్క నే వున్న అమ్మవారి గుడిలో ఆ టైం కే పూజ చేసే అర్చకుడు,నమస్కరించి ముందుకు వెళితే ముగ్గు వేస్తూ నవ్వుతు చూసే కోడల్ని ఏంటే ఎంతసేపు రోడ్ మీద నీ ముగ్గు ముచట్లు అంటు అరిచే అత్తగారు కంగారు పడుతూ లోపలికి పారి పోయే ఆ కోడలు .ఇంకొంచెం ముందుకు వెళ్ళగానే జీవితాంతం తిన వలసిన తిండి ని తొందర పడి ముందే తినేసి దాని వల్ల వచ్చిన వుబకాయం తద్వారా పెళ్ళికాని వైనం తో అది తగ్గించు కోడానికి ఆ పార్క్ చుట్టూ ప్రదక్షిణాలు చేసే ఆ లావు పాప , ఆమె కి రక్షణగా ఎప్పుడు మీద పడి కరిచేద్దమా అని చూసే వూర కుక్క లాంటి పెంపుడు కుక్క , అది ఎవర్ని కరవ కుండ దాని మెడకి ఒక dome , దాటుకుని వెళుతుంటే అప్పుడే మంచి నీళ్ళు విప్పటానికి వచ్చే మీసాల వాటర్ వర్క్స్ వుద్యోగి ,వీ ల్లన్దర్నీ దాటుకుని ఇంటికి చేరగానే పెరట్లో నా కోసం ఎదురు చూసే మొక్కలు ,వాటి మద్య నేను ఆ రోజు కి పుడ్చవలసిన పంది కొక్కు బొక్కలు వెరసి నా నడకలో మిగిల్చిన అనుభూతులు .

10 మే, 2009

ఏ మాట నే రాయను?

చాల కాలం గా బ్లాగ్ లోకం లో , నాలో కూడా ఏదో స్తబ్దత అవరినించిందేమో అని పిస్తోంది. లేదా మనం ఏ కోణం లోంచి చూస్తే అదే కోణం కనబడుతుందో?తెలీదు.నేనెంతో స్పూర్తి పొంది ఒక వేశ్య ఆత్మ కధ కి విటుడి ఆత్మ కధ వుంటే ఎలావుంటుందో నా కవి భావం లోంచి రాస్తే ,ఒక మిత్రురాలు ఫోనే చేసి జనాలంతా మీ ఆత్మ కదేనేమో అంటు న్నారు అంటే నోరెళ్ళ బెట్టడం నా వంతయ్యింది .హరి నామ స్మరణ గురించి రాసే వళ్ళంతా హరి భక్తులు ,వరి నాట్ల గురించి రాసే వాళ్ళంతా రైతులు ,అనుకుంటే ఇంక ఏం చెపుతాను.అ క్షణం లో తదప్యం చెంది మనసు రంజింప చేసే ఏ టాపిక్ మీదన్నా స్పందిద్దామని రాస్తే ఇలా వుహించు కుంటే రాయడం కష్టమే . మొన్నటి దాక కాగడ నా ముసుగు అన్నుకున్నారు వారి అపరాధ పరిశోధనలో నిజం గ్రహించుకునే వుంటారు.కాగడా విసుగు చెంది ముసేసారో లేక అపరాధ పరిశోధకులు తియ్యించారో ? నేతాజీ మరణం లాగ అదో బ్లాగ్ లోకపు మిస్టరీ.
సరే ఇంక పాయింట్ లోకి వస్తే MOTHERS డే అంటు స్పూర్తి పొంది బ్లాగ్ లోకం లో ఎంతొ మంది రాసేసారు.అమ్మని వృద్దాశ్రమం లో వదిలేసిన వాళ్ళు గుర్తు చేసు కోవాలి MOTHERS డే రోజు అమ్మని ,మిగత వాళ్ళకి ఆమ్మ, తను ఒకే వుపిరిని తొమ్మిది నెలలు కలిసి పంచుకున్నామన్న మధుర జ్ఞాపకం వూపిరి పోయే దాక గుర్తు వుండి పోయే విషయమే దాన్ని ఎవరు వ్యాపార ధోరణి లో గుర్తు చెయ్య వలసిన అవసరం లేదేమో? ఇలా అన్ని డేస్ అయి పోయాక PARAMOUR డే , పక్కింటావిడ డే ,ఎదురింటాయన డే ,అంటు మొదలేడతరేమో ఖర్మ , కాదేది దినాలకి అనర్హం .