నడక లో మరో లాభం

నడక లో ఆరోగ్యం తో పాటు మరి కొన్ని లాభాలు వున్నాయని యి రోజే తెలుసు కున్నా .యి రోజు రోజు టైం కన్నా కొంచెం ఆలస్యం గా నడకకి బయలు దేరా .ఎప్పుడు వెళ్ళే రూటే . బ్రిడ్జి ఎక్కటానికి కొంచెం ముందే కార్ లోంచి వొక ఆమె నన్ను చూసి చేతులు వుపుతోంది , గతంలో యిలాగే వొక ఆమె వుపితే నేను వుపా ఆమె కార్ ఆపి నా దగ్గర గా వస్తుంటే మీరు అన బోతున్నా ఇంతలొ నా వెనక నుంచి ఇంకో అతను వచ్చి ఏంటి ఇంత లేట్ అనుకుంటూ ఇద్దరు అదే కార్ లో నా కళ్ళ ముందే దుమ్ము లేపుకుంటూ వెళ్లి పోవడం గుర్తు కు రావడం తో వెనక ఎవరన్నా వున్నారేమో చూసుకుంటే ఎవరు లేరు . అయితే నడకలో నా ముందు వెళ్ళే వాళ్ళు వాళ్ళలో వాళ్లే ఏదో మాట్లాడేసుకుంటూ చేతులు గాలిలో వుపేస్తూ , మళ్ళి నవ్వుకుంటూ వెళ్ళే వాళ్ళు వొకరిద్దరు ఎదురవుతూ వుంటారు . మానసిక వత్తిడి బాగా ఎక్కువై పోయి చెప్పుకోడానికి ఎవరు లేక పొతే ఇలాంటి పరిస్తితి వస్తుందని మా డాక్టర్ ఫ్రెండ్ చెప్పాడు . అయితే ఇది మరింత ముదిరి పోయి కార్ లో వెళ్ళే ఆడ మగ కుడా గాల్లో చేతులు కాళ్ళు వుపుకుంటూ వెళ్ళే అంత అయిపోయిందని ఆమెని చూసి నవ్వుకుంటూ ముందుకి వెళ్లి పోయా ఏమి వూప కుండా . ఆమె అయినా గాని ఆపకుండా వుపుతూ టక్కున నా దగ్గరకి వచ్చి బ్రేక్ వేసింది .తీరా చుస్తే ఏడేళ్ళ క్రితం నా స్నేహితురాలు తారక .వొక్క సారి గా అన్ని సంవత్సరాల తర్వాత చూస్తే ఎక్కడ సంభాషణ మొదలెట్టాలో ఆలోచించే అంతలోనే మీ సెల్ నెంబర్ చెప్పండి నే చేస్తా ప్రస్తుతం మా అమ్మాయిని దింపి నేను ఆఫీసు కి వెళ్లి పోయే హడ విడిలో వున్నా అంటే ఇచ్ఛా . తర్వాత తనే చేసింది కొంచెం సేపటికి .
రోజు తను ఆ బ్రిడ్జి మీద నుంచి వెళ్ళే టైం నేను నడకలో ఫుట్ పాత్ మీద నడుస్తూ కని పించే టైం వొకటే నట .గత నేల్లాలుగా చూస్తూ ట్రాఫిక్ మద్యలో ఆపి పిలవలేక వెళ్లి పోతోంది . యి రోజు నాకు కొంచెం లేట్ అయ్యి బ్రిడ్జి మొదట్లోనే కనబడటం తో పట్టు కో గలిగినది .అంటే యిలా మనకి తెలీకుండా చాల మందే observe చేస్తారన్న మాట . యి రోజు ఇతను ఇంకా రాలేదేమిటో అని మన కోసం చమ్మ గిల్లు నయనమ్ములు కూడా వుండు నేమో అని కాస్త ఎక్కువగానే వూహించుకుని మర్నాడు పొద్దున్నే లేవడానికి స్పూర్తి పొందనన్న మాట .ఆమె ఏడేళ్ళ క్రితం గవర్నమంట్ జాబ్ వదిలేసి సాఫ్ట్వేర్ కి జంప్ అయ్యి బెంగుళూరు వెళ్ళడమే తెలుసు తర్వాత టచ్ లో లేను . ఇప్పుడు నడక పుణ్యమా అని మళ్ళి ఇన్నాళ్ళకి .సో నే చేపోచ్చేదేంటంటే పార్కులు ,ఇళ్ళలోనూ నడవడం మానేసి చక్క గా footpath ల మీద పొద్దున్నే నడిస్తే ఇలా తప్పి పోఇన స్నేహితులు దొరికే అవకాశం కూడా వుండును . కాబట్టి పదండి ముందుకు పదండి తోసుకు పదండి పోదాం ఫుట్ పాత్ కు .

నా బ్లాగ్ సంవత్సరీకం

అబ్బే కంగారు పడకండి నేను పెట్టిన శీర్షిక నాకు తెలుగు సరిగ్గా రాక పెట్టింది కాదు . గత సెప్టెంబర్ లో'' సెప్టెంబర్ మాసం , అక్టోబర్ మాసం''అంటూ పాడుకుంటూ ఎవరో రావాలి అంటూ నా బ్లాగ్ వొక సుముహుర్తన్ని మొదలేట్టేసా .మూడు నెలల లోనే అది వొక మహా సంచలనానికి నాంది వాచకంఅవుతుందని అని ఆ సమయం లో నాకు తెలీదు . మెల్లిగా నాకు తోచింది రాసుకుంటూ ముందుకు సాగుతుంటే చాలా మంది బ్లాగర్లు తమ కామెంట్స్ తో ప్రోత్సహించే వారు .వొక రోజు'' ఈ తెలుగు'' సమావేశాలు ఆదివారం మధ్యానం కేబిఆర్ పార్క్ లో జరుగు తున్నాయని దాన్లో హైదరాబాద్ లో వున్న బ్లాగర్లు అంతా పాల్గొంటారని తెలిసి నేను వెళ్ళడం జరిగింది. అక్కడే ఎందరో మహా మహులు (తాడేపల్లి ,వివేన్ , పద్మనాభం ,కత్తి, జ్యోతి , అరుణ ఇంకొందరు )పరిచయం అయ్యారు .ఇంక సాహిత్య పిపాసకుడనై గ్రోలేయ్యడమే అనుకుంటూ ఇంటి మొఖం పట్టా .ఇంతలోనే జ్యోతి గారు నా బ్లాగ్ కి templetes పెట్టి మెరుగులుదిద్దుతానంటే పాస్ వర్డ్ ఇస్తే దాన్నొక సుందర వనం లా తీర్చి దిద్దారు .ఇది జరిగిన కొన్నాళ్ళకి నెక్లస్ రోడ్ లో పుస్తక ప్రదర్సన లో తెలుగుబ్లాగ్స్ ప్రచారం కోసం (వాస్తవానికి ఈ తెలుగు ప్రచారం కోసం )వొక స్టాల్ కేటాయించారని మన బ్లాగర్లు కుడా వీలు చూసుకుని కొంత సమయం కేటాయిస్తే బావుంటుందని మిత్రులు చెప్పడం తో అంతా కూడ బలుక్కుని వొక సాయంత్రం అక్కడ కలిసాం .అప్పుడే మరి కొంత మంది బ్లాగర్లు (రమణి , నేనులక్ష్మి ,చక్రవర్తి స్వాతి దంపతులు ,సుజాతగారు మరికొంత మంది )ముఖాముఖి పరిచయం అయ్యారు .అక్కడే జ్ఞాన ప్రసూనా గారు బూర్లు , జ్యోతి గారు రవ్వ లడ్డులు తెచ్చి అందరికి ఇచ్చారు .నేను ఇంటికి రాగానే అందరికన్నా ముందు యి విషయాల్ని బ్లాగ్ లో పెట్టాలని ''మన సంత బ్లాగర్స్ ''http://ravigaru.blogspot.com/2008/12/blog-post_25.హ్త్మ్ల్ అంటూ రాసేసా.
అందులో జ్యోతి గారు తెచ్చినవి లడ్డులా ? సున్నున్దలా అని వాదాలు సరదాగా జరగడం తో అవికూడా రాసా. అంతే అంతవరకు ఆహ వోహో లో తప్ప సరదాకి కుడా వుహు లు చూడని సదరు బ్లాగర్ బయన్కరమైన కామెంట్ రాసారు (యి మద్యనే సదరు బ్లాగర్ నా బ్లాగ్ లో రాసిన కామెంట్స్ అన్నికుడా డిలీట్ చేసుకున్నారని ఇప్పుడే గ్రహించా)దానికి నేను ఎంతొ వినమ్రంగా వివరణ ఇచ్ఛా కుడా . ఇంతలొ మరో ప్రమదావనం సభ్యురాలు మాది సంత అంటావా అన్నా ఆయీ అంటూ మీదకి వచ్చారు కామెంట్ రూపం లో వారికీ కుడా వివరణ ఇవ్వడం జరిగింది .అక్కడితో యి సమస్య సద్దు మనిగిందని అనుకున్నా గాని నివురు గప్పిన నిప్పులా అవకాశం కోసం చూస్తున్నారని అప్పుడే తేలి లేదు .ఇంతలొ అరుణ గారు ''ఎవరికి తెలియని కధలివిలేhttp://arunam.blogspot.com/2009/01/blog-post_8969.htm '' అంటూ బోల్డు గా శృంగార సంబందమైన సబ్జెక్టు మీద తన బ్లాగ్ లో రాసారు . దానికి నేను రెండు సినిమా సంఘటనలు ఉదహరిస్తూ వారిని అభినందిస్తూ రాస్తే ఆమె కామెంట్ ని ప్రచురించ కుండా రవిగారు మీరు రాసిన సంఘటనలు ఎబ్బెట్టు గా అని పించి ప్రచురించలేదు అంటూ వివరణ ఇచ్చారు , దానికి ప్రతి గా నేను జనాలు అపార్ధం చేసుకోకూడదని నా బ్లాగ్ లోనే'' అరుణగారు తొలగించిన నా కామెంట్స్ అంటూ రాసా''(http://ravigaru.blogspot.com/2009/01/blog-post_15.హ్త్మ్ల్) , అంతే అవకాశం కోసం ఎదురు చూస్తున్న సదరు బ్లాగర్ మీరు రాసింది ఆస్సిలమే , అందుకే ఆడవాళ్ళూ స్వేచ్ఛా గా రాయలేక పోతున్నారు అని కామేంటారు దానికి కుడా నేను వివరణ ఇచ్ఛా . యి సంధర్బం లో మరువం ఉష గారు తన కామెంట్ ద్వారా నన్ను సమర్దించడం నాకు మానసిక బలాన్ని ఇచ్చింది.ఇంతలొహతా ట్టు గా నా బ్లాగ్ రూపు రేఖలు మారి పోయి (templetes ని లేపెయ్యడం తో )అప్సరస లా వుండే బ్లాగ్ కోతి లా తయారయ్యింది .
దాంతో ''కుళ్ళుమోతు కోతి '' అన్న నా పోస్ట్ లో ఎవరో templetes మార్చి వుండడం చేతా నా బ్లాగ్ రూపు రేఖలు మారి వుంటాయని అనుమానం వ్యక్తం చేశా .అంతే అదేదో అంతర్జాతీయ సమస్య అయినట్టు గా సదరు బ్లాగర్ ప్రమదావనం లో వాడికి , వాడి బ్లాగ్ కి పాడి కట్టాలి , దానికి మన మహిళలంతా నడుం కట్టాలి అంటూ వాళ్ళని వుసి గోలిపితే వాళ్ళలో వున్న కొంత మంది హితులు యి విషయాన్నీ మనకి చేర వేసారు దాంతో'' ప్రమదావనం లో చర్చించ వలసినంత అవసరమా? ''http://ravigaru.blogspot.com/2009/01/blog-post_29.హ్త్మ్ల్ అంటూ నేను పోస్ట్ రాసాను .ఎప్పటినుంచో సదరు బ్లాగర్ మీద కోపం తో వున్న కొంతమంది dhoommachara ,కాగడా రూపం లో వాళ్ళ కోపాన్ని వెళ్ళ గక్కారు .అదే సమయం లో బ్లాగ్స్ లోకి ప్రవేశించిన మలకపేట రౌడీ (మిత్రుడు భరద్వాజ్ )నిస్పక్సపాతం గా తనదైన శైలి లో కామెంట్స్ రాస్తూ కెలకడం మొదలెట్టాడు .ఇప్పుడు పరిస్తితి నా చెయ్యి దాటి పోయి ఎక్కడికో వెళ్లి పోయింది .ఇందులో ఇశన్ మాత్రం నా ప్రమేయం గాని , ప్రోద్బలం గాని ఏమి లెవ్ .ఇక అక్కడినుంచి కాగడ నేనని , ధూం నేనని ప్రచారం మొదలైతే ''దేవి కరుణించుము '' అంటూ పోస్ట్ రాసి నేను కాదు మొర్రో అని మొత్తు కోవలసి వచ్చింది .
అసలు బ్లాగింగు కి వచ్చిన వుద్దేశం మనసులో భావాలకి అక్షర రూపం ఇచ్చుకుందామని వస్తే వేరే వాళ్ళ మనస్సులో భావాలకి వ్యంగ రచనలు రాయవలసిన పరిస్తితి దాపురించింది .కాలాంతరమున బ్లాగర్లు నిజం గ్రహించడం తో అంతా చప్ప బడి కాగడ , ధూం కూడా యాదృచ్చికం గా మరుగున పడి ,నేనుకూడా కోతుల్ని మానేసి పందికొక్కుల మీద , నా నడకల మీద రాసుకుంటూ మెల్లిగా ట్రాక్ లో పడి ''వొక విటుడి ఆత్మ కధ ''http://ravigaru.blogspot.com/2009/04/blog-post_13.హ్త్మ్ల్ రాసా.నేను ట్రాక్ లో పడ్డా గాని, అప్పట్లో నేను'' కూడలి లో కాక హోటల్'' పెట్టిన కొత్తలో ప్రోత్సహించిన ఎంతొ మంది బ్లాగ్మిత్రులు వొక సుజాతగారు ,ఉషగారు , నాకు బ్లాగ్ పెట్టడానికి స్పూర్తి అయిన నిషిగంధ గారు ,ఉమాశంకర్ ,ఇంక ఎందరో మళ్ళి నా బ్లాగ్ లో దర్సన భాగ్యం కలగ చెయ్యలేదు .పైన చెప్పిన గొడవల్లో వారి వర్గం , వీరి వర్గం , వైరి వర్గం గా విడగొట్టి బ్లాగ్ లోకాన్ని మూడు ముక్కలు గా చెయ్యడం తో స్వేచ్చగా బ్లాగరులు చదివి తమ అభిప్రాయాన్ని నిర్మొహమాటం గా పెట్టె పరిస్తితి మృగ్యం. వాళ్ళు మాత్రం ఇంకా ట్రాక్ లో పడినట్టు గా లేదు. ..నేను ఏ వర్గానికి చెందకుండా అందరి వాడులా బ్లాగ్ లోకం లో రాసుకు పోవడమే ద్యేయం గా పెట్టుకున్నా .యి సంవత్సరీకం సందర్భంగా పాత ద్వేషాలకి పిండ ప్రదానం గావించి (నా బ్లాగ్ ని పాడి కట్టించి నట్టు గా భావించి ) యదావిధిగా కూడలి లోనా త్రి స్టార్ హోటల్ కి విచ్చేసి మా చే వండి వడ్డించ బడిన పోస్ట్స్ లో మీకు నచ్చినవి గ్రహించి , నచ్చనివి త్యజించి ,మా సాహితి దేవతలను తరింప జేయ ప్రార్దన . యి సందర్బంగా దస గాయత్రి మంత్రం జపిస్తూ సర్వె జనా సుఖినో భవంతు . అనట్టు టిప్స్ రూపం లో మీ కామెంట్స్ పడెయ్యడం మాత్రం మరువకండే.

షూటింగ్ విరామం లో యండమూరి తొ

షూటింగ్ విరామం లో యండమూరి పిల్లల్ని puzzeles వేసి చెప్పమనే వారు .అయితే అవి పెద్ద వాళ్ళు కూడా చెప్పగలిగే వాళ్ళు కాదనుకోండి . ఆ సందర్భం లోనే యండమూరి వెన్నెల్లో ఆడపిల్ల లో తను రాసిన వొక blunder ఏమిటో చెప్పుకొన్దని నన్ను అడిగారు .అదేంటండి అది ఒక కళాఖండం అందులో తప్పు నాకైతే ఏమి కనబడలేదు అన్నా .లేదండి ఆ నవల రిలీజ్ అయిన నెక్స్ట్ డే ఒక పాఠకుడు ఫోన్ చేసి చెప్పే దాక నేను గమనించలేదు, ఇప్పటికి అది అలా గే వుంచేసా కానీ అది తప్పే అని అదేంటో కూడా చెప్పారు . మన బ్లాగర్లు ఎవరన్నా కని పెడితే చెప్పండి చూద్దాం ఎందుకంటె ఇక్కడ చాల మంది యండమూరి అభిమానులే కాబట్టి , ఇది కూడా చిన్న ఫజల్.చిన్న క్లూ ఏంటంటే అది చెస్ కి సంభందిన్చినదే . యి సందర్భంగా అయన తొ నేను మా అబ్బాయి ,మరో మిత్రుడు నటుడు సాయి మిత్ర తీసుకున్న ఫోటో కూడా మీ కోసం .

నా సినిమా షూటింగ్ విశేషాలు

వొక ప్రముఖ నిర్మాణ సంస్త మా పిల్లలిద్దర్ని ఏదో ఫంక్షన్ లో చూసి వాళ్ళు తియ్య బోయే సినిమాకి సరిగ్గా సరి పోతారని భావించి మా వెంట పడితే కాదనలేక వోప్పుకోడం జరిగింది .అప్పుడు తెలిసాయి సినిమా కష్టాలు .ముందు గా అగ్రీమెంట్ మీద సంతకాలు ,వోల్వో బస్ లో కొనసీమకి ప్రయాణం , అందమైన గోదారి తీరం లో వున్నా గ్రామం లో APTTDC వాళ్ళ కొత్తగా కట్టిన కాస్ట్లీ హోటల్ లో బస .అంతవరకు బానే వుంది . ఇంక మర్నాడు పొద్దున్నే నాలుగు గంటలకి లేచి ఆరు గంటలకి రెడీ అయ్యి లొకేషన్ కి వెళితే బ్రేక్ ఫాస్ట్ అయ్యాక మేకప్ వేసి షాట్ రెడీ అయ్యేదాకా వోపిక గా అలా కూర్చోవాలి అది గంటలో మొదలవొచ్చు లేదా రోజంతా కూడా వేచి వుండవలసిన స్థితి లో కూడా వుండొచ్చు .lighting arrangements , కెమెరా అంగెల్స్ అన్ని సరి చూసుకుని షాట్ రెడీ అని పిలిచే టైం కి outdoor లో ఎండకి చమటలు కారుతూ మళ్ళి టచ్ అప్ చేసుకుని మీ హవా భావ విన్యాసాలు ప్రకటించాలి .అసలు సినిమా వాళ్ళంటేనే మనకి చెడు అభిప్రాయం అందుకే ముందు వొప్పుకోలేదు కానీ ఇప్పటి తరం లో అంతా చదువుకుని ,decent ఫామిలీస్ నుంచి వచ్చిన డిరెక్టర్లు వొక మంచి విజన్ తో వస్తుండడం తో వోప్పుకోడం జరిగింది .unit అంతా కూడా మంచి వాళ్ళే చాల గౌరవమ్ గా చూసుకున్నారు .మిగతా అర్తిస్త్స్ కూడా చాల వున్నతమైన కుటుంబాలనుంచి వచ్చిన వాళ్ళే కాబట్టి వొక కుటుంబం ల కలిసి పోయారు .సమస్యంతా కింది సిబ్బంది అంటే మేకప్ మాన్ , లైట్ బాయ్ లాంటి వాళ్ళ తోనే వస్తుంది వాళ్ళ దృష్టిలో సినిమాల్లో వేషాలు వేసే వారంతా approachable అన్న attitude తో కని పిస్తారు . మనం మొదట్లోనే కట్ చేస్తే మన జోలికి రారు లేక పొతే ముప్పే . ఆర్టిస్ట్ లో వొక ఆమెని unit లో వొక వ్యక్తీ మీరు జీన్స్ వేసినప్పుడు బలే అందం గా వున్నారు , మీ సెల్ no ఇస్తారా అని , మీ బాత్రూం వొక సరి వాడుకోవచ్చా అని extralu చేస్తే వెంటనే హైదరాబాద్ పంపేసారు డైరెక్టర్ , ప్రొడ్యూసర్.వాళ్ళ భయాలు వాళ్ళకి వుంటాయి కదా ఎక్కడ అల్లరి అయితే schedules దెబ్బ తింటాయో అని .సో నా అనుభవం లో హాయిగా ఉద్యోగం చేసుకుంటూ వుండడమే బెటర్ , ఈ సినిమా సుటింగ్స్ అంటు ఎండనక వాననక అవుట్ డోర్ లో తిరిగే కంటే .ఇంతా కష్ట పడి సినిమా తీస్తే రెండు గంటల్లో దాని భవిష్యత్తు తేల్చేస్తాం మనం .ఇదో పెద్ద గాంబ్లింగ్ .ఇంకో గమత్తైన విషయం ఏంటంటే వొక్క డైరెక్టర్ ప్రొడ్యూసర్ , హీరో కి తప్ప ఇంకెవరికి కధ ఏవిటో తెలీదు , చెప్పరు కూడా . అప్పటి కప్పుడు అర్తిస్త్స్ కి సీన్ వివరించి dialogues ఏమి అనాలో చెప్పి , మానిటర్ లో వొక సారి చూసుకుని ఓకే టేక్ action అని చెప్పడమే తప్ప సినిమా ప్రివ్యూ చూసే దాక దాని కధ కమా మీషు ఇంకెవరి కి తెలిదు . అలాగే లొకేషన్ లో సీన్స్ ఎవరు ఫొటోస్ తీయ కూడదు . వాళ్ళ స్టిల్ photographer మాత్రమే షాట్ లో ఏమి డ్రెస్ లు వాడారో continuity చుసుకుందుకు తీసుకుంటాడు .montage షాట్స్ అంటే బ్యాక్ గ్రౌండ్ సాంగ్స్ వస్తుంటే చూపించే సీన్స్ అన్నమాట .మా పిల్లలు నటిస్తుంటే వాళ్ళకి తోడూ గా వెళ్ళిన నాకు , మిగతా అర్తిస్త్స్ అంతా బాగా ఫ్రెండ్స్ అయిపోయారు సరదాగా నవిస్తూ మాట్లాడుతుంటే . అయితే డైరెక్టర్ ఎప్పటి నుంచో నన్ను గమనిస్తూ ఫలానా పాత్రకి మిరే బావుంటారు pl అంటు బలవంత పెట్టి మూడు పెద్ద సీన్స్ లో నటింప చెయ్యడం తో నేను కూడా సినిమాల్లో నటించేస అన్న మాట .

యండమూరి అరుదైన photo

ఇన్నాళ్ళు నేను కోనసీమ లో వొక సినిమా షూటింగ్ లో బిజీ గా వుండడం తో ఏమి రాయలేక పోయా.అనుకోకుండా వొక సినిమాలో నటించే అవకాశం రావడం తో గత యిరవై రోజులుగా కోనసీమ లో షూటింగ్ లో బిజీ బిజీ . నా ఫస్ట్ షాట్ నా అభిమాన రచయిత యండమూరి గారి తోనే . అయన ఏమాత్రం బేషిజాలు లేకుండా అందరి తో కలవిడి గా వుండే వారు .షూటింగ్ గ్యాప్ లో వొక సారి అలసి మంచం మీద సేద దీరుతుంటే తీసిన ఫోటో మీకోసం .ఇంక షూటింగ్ అవుతోంది అందుచేత రాయలిసిన్డి కొండంత రాసింది గోరంత .ఈ విధం గా నా ప్రొఫైల్ లో పెట్టుకున్న ఫోటో లో దృశ్యం అదే తెర మీద నా బొమ్మ నా ముందు ఆడిఎన్స్ వాళ్ళల్లో పాప్ కార్న్ కొనుక్కుంటూ వెళ్తున్న అమ్మాయి నిజం కాబోతుండడం యాద్రుచ్చికమే .దిండి అనే యి గ్రామం లో నెట్ వర్క్ చాల స్లో గా వుండడం తో యెంత ట్రై చేస్తున్న అప్లోడ్ కావటం లేదు సో మళ్ళి ప్రయత్నిస్తా అందాకా మిరే వుహించుకోన్డి .